We hebben deze week een kleine en rustige stad aan de Leieboorden bezocht, de stad Kortrijk. Een plek die druk is, wanneer het druk moet zijn en rustig, wanneer het rustig moet zijn. We spraken daar met een aantal vriendelijke mensen waaronder een taxichauffeur die al 25 jaar in en rond Kortrijk werkt. We verwerkten dit interview tot een monoloog.
Er is een beetje van alles te doen in Kortrijk. Musea, de Broeltorens aan het water, coffeeshops, markten, het straatje hier een beetje verder vandaan. Ik zet daar vaak mensen af als ze vragen wat er in Kortrijk te doen is. Er zijn daar toffe pubs, discotheken, plaatsen waar je kan biljarten of bowlen… Dat is het voordeel van een taxichauffeur zijn, je komt heel wat bijzondere plekken tegen. Maar Kortrijk is vooral bekend om de Guldensporenslag. Hier is het eigenlijk allemaal begonnen en ik denk dat dat wel een groot deel van Kortrijk maakt. Dat is eigenlijk ook de reden waarom mensen naar Kortrijk komen, de geschiedenis, maar ook omdat hier een gezellige sfeer is natuurlijk. Wat tof is aan Kortrijk is dat alles binnen handbereik is. Alles wat ik nodig heb, heb ik. Hetzij boodschappen, hetzij genieten van de natuur, dingen doen met de familie, eten, vrienden zien… Ik heb ook graag dingen die lokaal zijn. Het concept dat de mensen hun creatieve idieeën naar boven halen, vind ik fantastisch. Wat ik wel een probleem vind, is het parkeren. Het is echt wel duur dat parkeren en moeilijk om een plek te vinden. De afstand tussen winkels en parkeerplaatsen is ook een minpunt. Af en toe wat te ver. Natuurlijk als taxi mag ik overal binnen en kan ik overal parkeren, maar als ik dan eens niet werk is het wel een pak moeilijker. En hoewel ik me best thuis voel hier, zie ik mezelf op mijn 60-70 jaar meer in mijn eigen land van herkomst wonen dan in Kortrijk. Pas op, begrijp me niet verkeerd hé, het is hier mooi en zeker goed om je kinderen te laten opgroeien, maar ik woon hier al 25 jaar en de denkwijze van de Kortrijkzanen is nog steeds zo beperkt gebleven ondanks het feit dat er heel veel mensen open staan voor andere culturen en nationaliteiten.
Om maar een voorbeeld te geven: met de Sinksenfeesten veranderd de Houtmarkt volledig naar een culturele plek waar er allemaal verschillende standen staan met allemaal voedingswaren uit verschillende culturen en landen. Maar ik stel me dan de vraag: ‘waarom specifiek op die ene plaats en niet volledig door de stad heen?’ Het is alsof dat culturen enkel en alleen daar op de Houtmarkt aan bod komen. Maar dan heb je natuurlijk, grof gezegd, de mensen die zich “hoger prijzen” en die zeggen ‘we komen niet naar de Houtmarkt, wij gaan daar niet naartoe.’ Waarom? Omdat er daar enkel mensen van andere nationaliteiten zijn en daar trekken ze hun neus voor op. Dat is ook iets wat ze van de inwoners van Kortrijk zeggen eh, dat ze dikke nekken zijn. Dat we denken dat we alles kunnen en mogen doen (gelach).
Maar kijk, ieder stad heeft zijn voor-en nadelen en ik denk dat dit iets is waarin stad Kortijk en zijn inwoners kunnen groeien.
En ik moet zeggen, corona heeft niet echt een positieve invloed hierop gehad. Ik heb meer tijd gehad om op andere plekken te komen en ik heb Kortrijk op een andere manier gezien. Ik heb bijvoorbeeld mensen leren kennen die tijdens corona nergens meer naartoe konden gaan, ook niet wanneer het echt nodig was. Terwijl vroeger hadden ze een parkje waar ze op een bankje konden zitten of in een cafeetje waar ze konden zitten. Nu was dat dus niet meer mogelijk. Ook de denkwijze van mensen, zoals ik daarnet al zei, is er niet echt op vooruit gegaan. Zo werden de straten gemarkeerd met richtingsverkeer en als er iemand met een hoofddoek passeerde reageerden blanken heel bruut omdat die persoon bijvoorbeeld verkeerd aan het stappen was. Maar er zou veel minder snel en minder fel gereageerd worden tegen een blank iemand die dezelfde fout begaat. Corona was een goed excuus om hun boosheid of agressie te uiten. Spijtig genoeg helpt een mondmasker niet tegen zo’n virus.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten